أبو المكارم محمود بن أبي المكارم حسنى واعظ
139
دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى )
موسى كنند ، زيرا كى قوم موسى دوازده سبط بوذند - چنانك خذاى - تعالى - فرموذ : « وَ قَطَّعْناهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْباطاً » 1646 ؛ و « نقيب » كفيل بوذ بر قوم تا قوم را بوفاء امر خذا حكم فرمايند ؛ و اين اشارتيست از حضرت خذاى - تعالى - بندگانرا بذكر دوازده امام از اهل بيت رسول چنانك پيش ازين در آيت : « وَ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ ( 287 ) عَلَيْكُمْ وَ مِيثاقَهُ الَّذِي واثَقَكُمْ بِهِ » 1647 بيان فرموذ . اين ميثاق تقرير آن ميثاقست ، يعنى : چنانك درين آيت با بنى إسرائيل ميثاق بستم و دوازده نقيب از ايشان بر ايشان گماشتم تا ايشانرا بأمر من امر فرمايند ، همچنين اى اهل ايمان ! در آيت « وَ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ مِيثاقَهُ الَّذِي واثَقَكُمْ بِهِ » 1647 ميثاق بستم بامامت على و يازده فرزند او كى ايشان شما را بأمر من امر فرمايند و وفاء آن از شما خواهند . دليل برين معنى حديثي صحيح است كى جابر سمره روايت مىكنذ از رسول - صلّى اللّه عليه و آله - انّه قال : لا يزال امر الإسلام عزيزا الى اثنى عشر خليفة كلّهم من قريش ؛ 1648 و بروايتى ديگر : لا يزال امر النّاس ماضيا ما ولّيهم اثنى عشر خليفة كلّهم من قريش ؛ 1649 بروايتى ديگر : لا يزال الدّين قائما حتّى تقوم السّاعة او تكون عليهم اثنى عشر خليفة كلّهم من قريش ؛ 1650 يعنى : رسول فرموذ كى : لا يزال امر اهل اسلام و مسلمانى عزيز بوذ تا دوازده خليفه بگذرند و ايشان همه از قريش باشند ؛ بروايتى ديگر : لا يزال كار مردم نافذ و جارى بوذ تا دوازده امام از قريش بگذرند ؛ بروايتى ديگر : لا يزال دين قايم بوذ تا قيامت ( 288 ) ظاهر شوذ يا 1651 دوازده امام در ميان امّت باشند و ايشان همه از قريش باشند ؛ و در مذهب اهل سنّت و جماعت امام چهار و بمذهب طايفهء هم ازيشان هفتاند و بمذهب طايفهء ديگر كى بامامت بنى عبّاس قايلاند بچهل مىرسذ . مذهب اهل بيت رسول است - صلوات اللّه عليهم - كى به دوازده امام قايلاند ، و اين مذهب حق است ، و بر آن دلايل و براهين بسيار درين كتاب و كتاب « بلابل القلاقل » 1652 گفتهايم ، و درين معرض « وَ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ مِيثاقَهُ الَّذِي واثَقَكُمْ بِهِ » 1653 ، تأكيذ و بيان آن 1654 در آيت « وَ لَقَدْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ بَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيباً » بغايت واضح است . و در قصّه روايت كردهاند كى خذاى - تعالى - موسى را وعده داذ كى ارض مقدّسه بميراث بموسى و قوم او دهذ ، و ارض مقدّسه زمين شام است ، و جبّاران در آن ساكن بوذند ، و خذاى - تعالى - با موسى گفته بوذ كى ايشانرا هلاك گردانذ و آن زمين را مسكن